In november 2011 zijn we in Myanmar geweest, een land met een twijfelachtige reputatie als het gaat om zijn politieke leiders. Maar ondanks dat hadden we het idee dat we wat voor de mensen daar konden betekenen. En niet alleen in US$, maar ook door onze aanwezigheid. De mensen waarmee we spraken vonden het inderdaad fijn dat we er waren, zo konden zij hun verhaal kwijt. Toen wij er waren werd bekend dat Aung San Suu Kyi weer landelijk politiek actief werd, en daar was grote vreugde over.

Maar behalve dat is er natuurlijk ook het land zelf: het aantal pagodes, tempels, kloosters en de bijbehorende Boeddha beelden is overweldigend, en ze zijn allemaal anders en op hun eigen manier speciaal. De gouden koepel van Shwedagon, de Gouden Rots en de eindeloze vlaktes met oude en nieuwe pagodes van Bagan zijn slechts een paar van de hoogtepunten. Ook het contact met de bevolking, ook met de monniken en nonnen was zeer de moeite waard. Het land is prima te bereizen. Wij zelf waren met een groep, maar we hebben een aantal zelfstandig reizende toeristen gesproken die dat aangaven.